รามเกียรติ์ 58

รามเกียรติ์ 58
ทันใดนั้นพระรามนึกขึ้นได้ “นี่ลักษณ์ แล้วพี่สีดาของเจ้าหละ นางต้องอยู่เพียงลำพัง เจ้าทิ้งนางมาทำไม พี่รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย ไปเรากลับอาศรมกัน” พระลักษณ์ได้แต่นิ่ง หน้าชามือเย็นไปหมด เพราะลางสังหรบอกว่ามหันตภัยอันยิ่งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว ทั้งสองกษัตริย์วิ่งอย่างลืมเหนื่อยมายังที่พัก ประตูอาศรมเปิดอยู่ องค์รามรู้สึกเย็นวาบทันที “สีดา สีดาของพี่อยู่ไหน นี่ลักษณ์ข้าบอกให้เจ้าดูแลสีดาให้ดี แต่เจ้าทำอะไร” ไม่มีคำตอบจากองค์ลักษณ์ ไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบาย คำพูดของน้องย่อมไม่มีเหตุผลที่ผู้พี่จะรับฟัง โดยเฉพาะเวลานี้ นี่เป็นครั้งแรกของบทสนทนาระหว่างพี่น้องที่องค์รามเรียกตัวเองว่า “ข้า” และเรียกลักษณ์น้องที่ซื่อสัตย์ว่า “เจ้า”

joker123

พระลักษณ์เสียใจต่อคำเรียกของพี่ เสียใจพี่สะใภ้ที่ไร้สติใช้ตนให้ไปตามช่วยพี่ราม เสียใจที่ตนตัดสินใจพลาดครั้งใหญ่ สายน้ำตาไหลกลบหน้าพระรามจนคิดอะไรไม่ออก “เราต้องออกสะกดรอยว่าใครลักพาสีดาไป เราต้องเดินตามรอยเท้าของนาง” พระรามพยามรวมสติที่กระเจิงเอ่ยถึงสิ่งที่ควรทำในเวลาคับขันเช่นนี้ ทั้งสองกษัตริย์ต้องมินงงกับรอยเท้าที่บางเบาของสีดาบริเวณหน้าอาศรมและรอยเท้าอันใหญ่โตอันเป็นปริศนาที่ทิ้งค้างไว้ทั่วบริเวณ เหมือนดอกไม้หมู่แมลงจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะมันพร้อมใจกันเหี่ยวเฉาและหยุดบิน เสียงโดยรอบเงีบงัน

สล็อต

แม้กระทั้งลมยังหยุดพัด พระรามสังเกตอะไรที่ผิดปกติเกินวิสัยการชิงตัวสีดา รอยเท้าใหญ่และรอยแห่งการลากถูหยุดลงที่เส้นคู่แห่งกงล้อ “นี่ผู้บุกลุกจะต้องลากสีดาขึ้นรถเทียมที่จอดคอยบริเวณนี้ แต่ทำไมไม่มีรอยเท้าม้าหรือสัตว์ชนิดใดที่ใช้เทียมรถเลย ราวกับมันแล่นได้เองหรือเหอะขึ้นฟ้า” สองพี่น้องตามรอยไปจนไร้ร่องรอย ขณะนี้องค์รามลักษณ์ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อให้สีดากลับคืนมา การติดตามเริ่มจะเป็นไปอย่างไร้จุดหมาย ทั้งสองเดินเข้าป่าลึกไปเรื่อยๆ และองค์รามก็ได้สติชลอการก้าวเท้าช้าลง… จนน้องชายเดินเข้ามาใกล้ พี่ใหญ่โอบคอน้องเหมือนจะขอโทษที่พลั้งปากไปด้วยความโมโห “นี่ลักษณ์ พี่ว่าต้องมีใครที่มีอำนาจใช้ให้มารีศมาลวงเราแน่ๆ มารีศคือรากษสที่มีฤทธิ์มาก แต่มันยังยอมทำตามคำสั่งของผู้ที่มาลักพาสีดาโดยถึงขนาดยอมตายและก่อนตายยังรวบรวมกำลังเรียนเสียงพี่เรียกเจ้าอีก ทุกอย่างเหมือนเป็นการวางแผนจากผู้ชาญฉลาด หรือจะเป็นบททดสอบของพระเจ้าองค์ใดรึเปล่า ไม่ไม่สินะ ถ้าเป็นพระเจ้าท่านต้องกรุณาเรามากกว่านี้”

สล็อตออนไลน์

องค์รามบ่นกับน้องเหมือเผ้อเพราะไร้ทางออก สองกษัตริย์บุกป่าผ่าดงลึกเข้าไปในเขตป่าที่ไม่เคยล่วงล้ำมาก่อน จนความมืดเริ่มปกคลุมทั่วป่าจะเห็นแต่เพียงแสงหิ่งห้อยและแสงสะท้อนจากพรายน้ำที่เกาะตามไม้ใหญ่ ทั้งคู่เดินเรื่อยมาอย่างลืมเหนื่อยลืมพัก ใจคอจดจ่อกับการตามหาสีดาจนถึงรุ่งเช้า ทันใดที่พระอาทิตย์ส่องแสงสู่ผืนป่า พระลักษณ์พบวัสดุทรงกรมสีขาวอยู่บนพื้นคล้ายดอกบัวตูมที่แตกกระจาย “นี่มันดอกบัวที่พี่สีดาใช้ทัดผมเมื่อวาน แต่ทำไมมันหล่นกระจายอยู่บริเวณนี้โดยที่ไม่มีรอยเท้านางเลย” กอปรกับเวลานั้นมีฝูงกวางเดินมาพบสองมนุษย์

jumboslot

พวกมันเดินตรงเข้ามาอย่างเชื่องช้า พระลักษณ์ลูบที่ตัวของจ่าฝูงและถามแก่หัวหน้าหมู่เนื้อว่า “เจ้าเห็นพระแม่สีดาของพวกเจ้ารึเปล่า” กวางทั้งฝูงเบือนหน้าไปทางแดนใต้เหมือนชี้ทิศทาง และพวกมันพร้อมใจกันมองขึ้นฟ้า “ท่านพี่ น้องว่าฝูงกวางเหล่านี้พยามจะบอกอะไรเราแน่ๆ เหมือนกับพี่สีดาโดนพาเหาะขึ้นฟ้า….ไปทางทิศใต้” เหมือนพระรามจะไม่มีทางเลือกจำต้องลองเดินตามทิศทางที่ฝูงกวางบอกใบ้

slot