รามเกียรติ์ 289

รามเกียรติ์ 289
ทศกัณฐ์ปล่อยดาบในมือทิ้ง แล้วทรุดกายนั่งบนแท่นอย่างหมดแรง พญามารลดศักดิ์ศรีของตนจนชิดแนบติดดิน
ชาตรี
๏ โอ้ว่านวลนางสีดา กรุณาพี่เถิดอย่าม้วยไหม้
พี่อดทนจนสู้บรรลัย เหมือนได้เมตตาปรานี
ขอเชิญยุพยอดยุพาพาล สู่สถานพระนิเวศด้วยพี่
ถึงมาดไม่ไยดี สนทนาพาทีด้วยกัน

joker123

เออนี่ทำไมเจ้าขึ้งโกรธ โทษพี่อย่างไรจึ่งหุนหัน
ชํ้าแสนโศกาจาบัล ดีร้ายเจ้ารัญจวนสามี
โอ้ว่าเขลารักเขาไย หาเหลียวดูไม่หรือเมื่อกี้
ผัวนางขว้างนุชนารี ตัวพี่จึ่งไม่ชิงชัย

สล็อต

ฝ่ายเจ้าก็ดูอยู่ท่ามกลาง เหมือนอย่างพี่ว่าหรือไม่
ผัวเจ้ากังขาราคีไป นัยเนตรพี่เห็นอยู่กับตา
อันพี่กับเจ้าเยาวมิ่ง จริง ๆ ไม่ทิ้งกนิษฐา
สู้ม้วยด้วยสร้อยสุดา ไฉนขวัญตามิปลงใจ
สงสัยขอนี้พี่แคลง พี่หากล่าวแกล้งซักไม่
ขอถามความข้องในใจ อย่าได้โศกสร้อยโศกี
ฯ เจรจา ฯ

สล็อตออนไลน์

ขอแสดงความเห็นนะครับ ถึงตรงนี้คำพูดทุกคำของทศกัณฐ์ออกมาจากใจลูกผู้ชายจริงๆ ผมไม่ทราบว่าหากสีดาปลงใจเป็นขององค์ทศเศียรแล้ว ท้าวเธอจะยังรักนางเท่านี้รึเปล่า แต่บนพระรนาชนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสื่อถึงความรักที่ทศกัณฐ์มีต่อสีดาแบบ

jumboslot

“ถึงไม่ใช่รักแรกของกัน แต่ขอเถอะขอเพียงเสี้ยวใจของเธอก็ยังดี” ทศกัณฐ์ยังแอบหยอดว่า “สังเกตเห็นนะว่านัยน์ตาของพระรามสามีเจ้ายังมีความกังขาในความบริสุทธ์ของเจ้าอยู่” เราอาจจะมองว่าทศกัณฐ์นั้นใส่ร้ายพระราม แต่ผู้ผ่านโลกมามากมายอย่างทศกัณฐ์ มองตาใครก็สามารถอ่านใจได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ตอนต่อต่อไปเราจะรู้ว่าพระรามมีความหนักแน่นในสีดาเพียงใด

slot