รามเกียรต์ 159

รามเกียรต์ 159
นางกำนัลไปทูลเสด็จองค์ชายแห่งลงกาให้มาเข้าเฝ้าพระบิดาอย่างรีบด่วน อินทราชิตเห็นว่าต้องมีกิจสำคัญอย่างแน่นอน โดยไม่จำเป็นต้องถาม “พ่อเรียกก็ต้องรีบเข้าเฝ้า” มาถึงท้องพระโรงก็ต้องตกใจเมื่อเห็นสีหน้าทศกัณฐ์ผู้บิดาเศร้าหมองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เหล่าข้าราชบริพารฝ่ายในก็พากันสะอื้นเช็ดน้ำตากันทั้ว เมื่อทศกัณฐ์เห็นลูกชายจึงกวักมือเรียกให้เข้ามาใกล้ ลูบหลังโน้มคอเข้ากอด “อินทรชิตลูกรักของพ่อ ท่านอากุมภกรรณของเจ้าได้พราดพลั้งเสียทีแก่พวกศัตรู ท่านได้สละชีพเพื่อสุริย์วงศ์ซะแล้ว….โศกที่เสียน้อง พ่อเศร้าเพราะสิ้นขุนศึก พ่อทุกข์เพราะขาดคู่คิดที่รู้ใจ บัดนี้พ่อเหลือแต่เจ้าเท่านั้น พ่อจนปัญญาไม่รู้จะแก้แค้นให้กุมภกรรณอย่างไร” อินทรชิตรู้สึกเหมือนโดนบดขยี้หัวใจ เพราะกุมภกรรณเป็นมากกว่าอา เป็นทั้งครูสอนสั่งทุกอย่าง เป็นที่ปรึกษา เป็นขุนศึกที่ร่วมรบกันมาทุกสมรภูมิ “โถท่านอาของหลาน ไม่น่ามาเสียทีแก่ไอ้พวกมนุษย์นั้นเลย”

joker123

เมื่อนั้น ลูกท้าวทศเศียรรังสรรค์
แจ้งว่าพระอากุมภกรรณ สุดสิ้นชีวันด้วยไพรี
ความรักความเสียดายนั้นสุดคิด ร้อนจิตดั่งหนึ่งเพลิงจี่
อกใจไม่เป็นสมประดี โศกีสะอื้นอาลัย
โอ้ว่าสมเด็จพระเจ้าอา ฤทธาไม่มีใครเปรียบได้
ทรงเทพอาวุธเกรียงไกร ไฉนมาแพ้ปัจจามิตร
ให้ได้อัปยศอดสู แก่หมู่สุรารักษ์นักสิทธ์
ร่ำพลางรำพึงคะนึงคิด คั่งแค้นแน่นจิตอสุรา
ชิชะสงครามครั้งนี้หนอ มาเกิดก่อเคี่ยวเข็ญเข่นฆ่า
ตัวกูก็วงศ์พรหมา ฤทธาปราบได้ถึงชั้นอินทร์

สล็อต

อันศึกมนุษย์แต่เพียงนี้ จะสังหารชีวีเสียให้สิ้น
ไว้เกียรติยศในแดนดิน คิดแล้วอสุรินทร์ประนมกร
กราบทูลเสด็จพระบิตุรงค์ ซึ่งข้าศึกอาจองด้วยแสงศร
ลูกขออาสาไปราญรอน ต่อกรด้วยราชไพรีฯ
พระราชนิพนธ์ในร.1

สล็อตออนไลน์

ต้องขอกราบชื่นชมในพระปรีชาด้วยใจจริงๆครับ ภูมิใจที่เป็นข้าบาทในราชวงศ์จักรีและการเป็นคนไทย ทุกวรรค ทุกบาท ท่านได้เล่าถึงความรู้สึกของอินทรชิตจนรู้สึกได้ถึงความเศร้าและความอัดอั้นตันใจ เนื่อจากชาวลงกาไม่รู้จักชนเผ่าอื่นๆซะเท่าไหร่ ไม่รู้ว่ามนุษย์นี้ก็มีความสามารถเหมือนกัน ชาวลงกาเชื่อเสมอว่าตนเป็นศูนย์กลางของโลกที่ท้าวมหาพรหมได้ประทานให้ ชนเผ่าอสูรในลงกาคือชนที่เทพเจ้าโปรดปรานที่สุด มีฤทธิ์มากที่สุดจนสามารถชนะเทวดาได้ แต่กลับมา “เสียที พลาดพลั้ง” แพ้แก่มนุษย์ตัวเล็ก

jumboslot

ไม่มีหัวนอนปลายเท้า หากจะวิเคาระห์ให้ลึกๆ เหล่าอสูรจะเกรงกลัวเหล่าวานรมากกว่ามนุษย์ซะอีก เพราะเคยเห็นฝีมือมาบ้างแล้ว แต่เมืองมนุษย์เหมือนจะอยู่ห่างไกลจากลงกามากจนไม่เคยเห็นฝีมือของมนุษย์จนมาเจอกันในสนามรบ แต่เหล่ายักษ์ก็ยังเชื่อว่าที่ตนไม่ได้แพ้แต่ “พลาด”

slot

รามเกียรติ์ 152

รามเกียรติ์ 152
นางกำนัลหนุมานแปลงทำแกล้งพยักหน้า เออออ “เหรอจ๊ะแม่ พอดีฉันไม่สบายลาไปอยู่บ้านซะหลายวัน เลยไม่ได้เข้าเฝ้าถวายงาน คราวนี้หละศัตรูต้องตายกันหมด พวกเราก็จะได้อยู่กันอย่างสงบสุขซะที แต่ก็อีกแหละเจ้าพิเภกอาจจะเอาความลับนี้ไปบอกพวกมนุษย์ให้มาแก้มนต์อย่างเคยก็ได้” นางกำนัลปากไวรีบสวนกลับ “โถแม่หนู ไม่มีใครล่วงรู้ว่านายเราอยู่ไหนหรอก ยกเว้นแต่นางคันธมาลีและสนมคนโปรดอีกสี่คนเท่านั้น เพราะนางทั้งห้าต้องเก็บดอกไม้ในสวนหลวงเพื่อไปส่งองค์กุมภกรรณทุกวันมิไห้ขาด ขนาดพวกข้าถวายงานมาตั้งแต่สาวยันแก่ยังไม่ทราบเลยว่าท่านประกอบพิธีอยู่ที่ไหน” นางกำนัลแปลงก็ยังทำพยักหน้าอย่างสนใจแต่ไม่แสดงอาการตื่นเต้นจนเกินงาม

joker123

“อ๋อเหรอจ๊ะ…นี่แม่ข้าขอตัวก่อนนะ พอดีข้าลืมพวงมาลัยไว้ในตำหนัก ขอตัวไปหยิบก่อนนะจ๊ะ” นางกำนัลแปลงเดินออกจากกลุ่มนางยักษ์มาอย่างแนบเนียน พอลับตาคนก็แปลงร่างเป็นเหยี่ยวอีกครั้งและบินตรงไปยังสวนดอกไม้หลวงแห่งลงกา เหยี่ยวแปลงบินลงจับกิ่งไม้เพื่อคอยสังเกตการ จนเห็นเหล่านางสนมทั้งห้าออกมาเก็บดอกไม้ตามที่นางกำนัลเล่าให้ฟังทุกประการ แต่หนุมานก็ต้องตะลึงในความสวยของนางคันธมาลีและสนมอีกสี่นางที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวอย่างหาที่ติไม่ได้ กริยามารยา การย่างเดินก็พร้อมสรรพดั่งถูกบ่มสอนมาอย่างดี เพราะอย่างนี้นี่เองพญากุมภกรรณถึงได้โปรดยิ่งนัก นางห้ามทั้งห้าพากันเดินเด็ดดอกไม้หอมนานาชนิดทั้งกุหลาบ

สล็อต

พิกุล มะลิวัลย์ จำปา ยี่สุ่น เด็ดไปพลางหยอกกันไปพลางจนมิทันสังเกตเห็นเหยี่ยวหนุมานแอบดูอยู่ห่างๆ พอได้จังหวะที่หนึ่งให้ห้านางเลือกดอกไม้ไกลจากกลุ่ม เหยี่ยวหนุมานจดจำรูปลักษณ์ทั้งหมดได้ พลางโฉบนางผู้นั้นขึ้นฟ้าไปอย่างรวดเร็ว ใช้กงเล็บบีบขยี้จนสนมแห่งอุปราชนางนั้นเสียชีวิต ทิ้งศพลงที่พงหญ้าแล้วแปลงกายลอกแบบตามนางที่ตนเพิ่งสังหารไป (ดูเหมือนหนุมานจะโหดเหี้ยมมากในครั้งนี้ เพราะเพิ่งได้ฆ่าผู้หญิงไป)

สล็อตออนไลน์

บัดนี้หนุมานแปลงร่างเป็นสาวสวยเข้าปะปนกับยอดพธูทั้งสี่ พลางร่วมเก็บดอกไม้ต่อไปเพื่อไม่ให้เป็นการผิดสังเกต โดยนางทั้งสี่ก็ไม่รู้ว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น พากันจัดดอกไม้ที่เก็บมาได้ใส่พานเพื่อนำไปถวายพญากุภมกรรณในตอนเย็น
พอใกล้เวลาเย็น สนมทั้งสี่ก็ชวนกันไปเข้าเฝ้าพระมหาอุปราชของตน เดินกันมาจนถึงแท่นศิลาริมฝั่งแม่น้ำ ทุกนางรวมถึงนางกำนัลแปลงวางพานดอกไม้ของตนไว้บนแท่นศิลา

jumboslot

แล้วถวายบังคมบูชาพระเวทของพญายักษ์นายของตน แต่ละนางต่างมีสีหน้าชื่นชมในฤทธิ์นาย มีรอยยิ้มที่ภักดีในศักดิ์ศรีแห่งมหาอุปราชนครลงกา นางกำนัลแหลงหรือหนุมานก็แสร้งวางพานแล้วปฎิบัติเช่นสนมอสุราทั้งสี่ตน แล้วพลันแลเห็นกระแสน้ำวนอยู่ใจกลางแม่น้ำไม่ยอมไหลไปสู่ทิศตะวันออกตามเคย แต่กลับหมุนวนลงไปใต้น้ำลึก

slot